Dwa kilo kartofli ugotować w łupinach, obrać gorące, zostawić do dnia następnego. Knedle, robione z gorących kartofli, są kleiste i niesmaczne. Nazajutrz przetrzeć przez maszynkę, zmięszać z jednem kilo kartofli surowych, utartych na tarce, opłókanych wodą i dokładnie wyciśniętych w płótnie. Pięć deka cebuli pokrajać w kostkę i przesmażyć z pięcioma deka tak samo pokrajanej słoniny. Dodać to do kartofli, dobrze wszystko posolić i wyrobić doskonale, aż od rąk odstanie.

Uformować kulkę i wrzucić do osolonego wrzątku na próbę: jeśli zbyt twarde, dodać nieco wody; jeśli zbyt miękkie — kartoflanej mąki. Formować równe, średniej wielkości knedle. Gotować je w osolonym wrzątku na brzegu blachy przez piętnaście minut. Gdy wszystkie na wierzch wypłyną, są gotowe. Nie powinny się mocno gotować, bo się łatwo rozgotowują.

W Saksonji podają je do pieczeni wieprzowej, lub do pieczonej gęsi, lub osobno polane przesmażoną w gęsim szmalcu cebulą.