Kilo mączystych kartofli, obranych i starannie umytych, ugotować na parze. Przetrzeć przez maszynkę, wbić dwa jaja duże lub trzy mniejsze, włożyć pięć deka masła, wsypać tyle mąki, aby masa była tak twarda, żeby się dała wałkować. Osolić, wyrobić doskonale. Formować długie wałeczki, grube na dwa palce. Spłaszczyć je nieco, ukarbować nożem, pokrajać na zgrabne, ukośne kluseczki. Wrzucić do osolonego wrzątku, przykryć pokrywą. Gdy wypłyną na wierzch, są gotowe. Odcedzić na durszlak i podawać, polane słoninką topioną, przesmażoną z cebulką, lub masłem rumianem z bułeczką.

Takie kluski służą też często za garnitur do pieczeni wieprzowej, schabu, kotletów wieprzowych, a nawet do sztufady wołowej. Można je też po ugotowaniu ułożyć na ogniotrwałą salaterkę, wysmarowaną masłem, połać kwaśną śmietaną lub sosem pomidorowym, posypać tartym ostrym serem, albo suchym, domowym, i zapiec pod blachą.