Najlepsze śliwki na konserwę są węgierki dościgłe ale nie przejrzałe, koniecznie twardawe i z takich śliwek kompot dobrze zrobiony daje się przechować nawet parę lat. Można je robić obierane lub z łupkami. Robiąc kompoty ze śliwek nie obieranych, obetrzeć je tylko serwetą, włożyć do rynki kamiennej i zalać kipiącym dość gęstym syropem. Na drugi dzień syrop odlać, dołożyć jeszcze cukru, i zagotować go do zwykłej gęstości. Śliwki tymczasem ułożyć w kompotiery mocno potrząsając, żeby się jak najwięcej zmieściło i zalać tym przegotowanym, zupełnie ostudzonym syropem. Obwiązać szczelnie pęcherzem lub papierem albuminowym, postępując dalej jak wyżej w uwagach o gotowaniu konserw podano. Gotować na lekkim ogniu zwolna, dlatego żeby skórka ze śliwek nie zlazła. Od zagotowania się wody w kociołku z godzinę. — Zwracamy jednak uwagę, że śliwki nieobierane, lepsze są gotowane w bratrurze.

Konserwa ze śliwek węgierek obieranych, robi się w następujący sposób: Śliwki węgierki parzą się po kilka w gorącej wodzie i obierają, bardzo delikatnie nożykiem lub scyzorykiem ze skórki, uważając bardzo aby śliwki nie popsuć. Więcej jak parę śliwek na raz parzyć nie można, bo nabierają brzydkiego koloru, leżąc długo w wodzie. Zrobić syrop, wziąwszy pół kilogr. cukru, na pół kilogr. śliwek. Cukier porąbać w drobne kawałki, wlawszy dwie szklanki wody, zagotować dobrze, wyszumować i na gotujący się syrop wrzucić śliwki. Potem odsunąć na bok, niech tak w tym syropie na boku kuchni, z kwandrans poleżą. Następnie odsunąć zupełnie na bok a gdy przestygną, wyjmować łyżką i układać ciasno w kompotiery. Syrop bardzo dobrze przegotować dodawszy cukru i gęstym ostudzonym zalać śliwki. Obwiązać szczelnie pęcherzem lub papierem albuminowym, i gotować w wodzie w kociołku lub zapiekać w bratrurze postępując dalej jak wyżej w uwagach o gotowaniu konserw podano. Gotować od zagotowaniu się wody w kociołku ze trzy kwandranse.