Szczupak tak przyrządzony, zachowuje nadzwyczajną soczystość i łupkość — dwie zalety, wysoko w rybie cenione. Dużego szczupaka, wagi conajmniej trzy kilo, oczyścić z wnętrzności, nasolić dobrze wewnątrz, dać poleżeć godzinę. Zwinąć go wkrąg, wtykając mu ogon w paszczę i przetykając patyczkiem drewnianym dla umocowania. W duży, niezbyt głęboki rondel włożyć szczupaka, zalać go zimną wodą w takiej ilości, aby tylko objęła, dolać szklankę octu, włożyć dużą cebulę, przekrojoną na cztery części, pieprzu, listka, przykryć pokrywą i zagotować na silnym ogniu. Gotować, tak minut piętnaście, poczem rondel odstawić i trzymać jeszcze na brzegu blachy nie gotując dłużej, niż piętnaście minut. Wyjąć ostrożnie na półmisek, aby się nie pokruszył. Można to najłatwiej uskutecznić w sposób następujący. Szczupaka kłaść w rondel grzbietem do dołu, po ugotowaniu ostrożnie, bokiem, zlać cały smak, półmiskiem przykryć rondel i przewrócić go razem. Przy jedzeniu skóra wraz z łuską dają się łatwo usunąć widelcem. Do takiego szczupaka podaje się sos majonezowy, chrzan z octem, sos tatarski lub musztardowy zimny.