Węgorza, ugotowanego w rosole, wyjąć, pokrajać na dzwonka i ułożyć w głębokiej salaterce, lub jeśli ilość jest większa — w kamiennym słoju. Do rosołu dodać na każdą szklankę kieliszek octu i kieliszek białego wina, jeszcze trochę pieprzu i listka, zagotować razem razy parę. Na każdą szklankę płynu rozpuścić dwa listki żelatyny białej, wpierw rozmoczonej w zimnej wodzie. Ugotować raz tylko i stygnącym płynem zalać węgorza w słoju. Galareta ta nie powinna być sztywna: lekkość stanowi jej konieczną cechę. Przed podaniem układa się kawałki węgorza, pokrywa galaretą, ubiera grzybkami, korniszonami i t. p., i podaje do tej galarety chrzan z octem.