Węgorz jest bodaj że najsmaczniejszą i najdelikatniejszą z naszych ryb krajowych; ponieważ jednak jest bardzo tłusty, uchodzi za małostrawny. W każdym razie najlepiej — przed użyciem w inny sposób — wpierw dobrze go ugotować, co da jednocześnie wyborny rosół. Nastawić smak, jak na rosół z kury, czyli z marchewką i pietruszką, dodając oprócz nich cebuli, listka, pieprzu i ziela. W gotowy taki smak włożyć węgorza bądź w całości, bądź też pokrajanego na dzwona i wpierw dobrze nasolonego. Gdy się ugotuje tak, że ości od mięsa odstaną, węgorza wyjąć. Na dwa litry rosołu nastawić osiem deka drobnej kaszy perłowej z rosołem i kawałkiem masła. Gdy kasza zmięknie, wybijać ją mocno, aż się zupełnie rozklei, rozprowadzić rosołem, zagotować, dodać łyżeczkę zielonego koperku i podawać z pasztecikami lub grzankami. Rosół taki jest wyborny w smaku i zupełnie lekko strawny.