W taki sposób można przyrządzić śledzie świeże, śledzie solone i piklingi, czyli śledzie świeżo wędzone. Różnica polega tylko na przygotowaniu samych ryb — dalszy proces przyrządzania ich jest identycznie ten sam. Więc świeże śledzie gotuje się po osoleniu w wodzie z cebulą i korzeniami; śledzie solone, moczy się i obciera ze skóry; piklingi obiera się ze skóry i z ości. Na kilo śledzi bierze się półtora kilo kartofli, gotuje w łupinach, obiera na gorąco, kraje w cienkie plastry. Ćwierć kilo cebuli, pokrajanej w płatki, poddusić do miękkości w łyżce masła. W płaskim rondlu lub nelsonce, wysmarowanej masłem, układać rzędami kartofle, oczyszczone filety śledzi, duszoną cebulę, odrobinę soląc i pieprząc rząd każdy. Nakoniec zalać wszystko razem dwiema szklankami kwaśnej śmietany i wstawić na półgodziny w miernie gorący piec. Podawać w tem samem naczyniu. Jest to jedyne danie, do którego można zastosować świeże śledzie gotowane. Smak, w którym się gotowały, nie jest dobry do jedzenia: ma przykry zapach.